Vrienden van de Cane Corso

Een uurtje van een dag uit het leven van een fokker.


Ik kom thuis van mijn werk, het is half 2 op zomaar een doordeweekse dag.
Als ik mijn sleutel in het slot van de voordeur steek hebben ze me al in de gaten. Het concert begint, de diepe zware bas van mijn reu hoor ik boven alles uit.
Ik schiet de badkamer in om mijn dagelijkse nette werkkleding te verwisselen voor het stevige tegen een stootje en vuiltje kunnende materiaal waar ik thuis in loop. Snel de bergschoenen aan voor stevige grip en droge en warme voeten.
Als eerste zijn de kleine pups aan de beurt, ik loop voor ze uit naar buiten, waarna ik snel omkeer en de deur achter hun sluit , daarmee hun buitensluitend.

Gauw een sopje gemaakt en de bench ontdaan van ongelukjes, een schoon kleedje erin , vers water en voer neergezet. Nu mogen ze weer naar binnen, in hun keukenrennetje. Ze kijken vrolijk en wachten af op wat nu komen gaat.
Dan de grote puppen naar buiten, de moeder van de kleine pups en oma en tante mogen ook tegelijkertijd. Ik speel even met ze en geef ze een emmer vers water een aai en een knuffel.Dan mogen ze naar binnen.
Nu zijn de laatste 2 aan de beurt, intussen ruim ik de poep op en spuit de plaats schoon, ik speel even met ze, vervolgens mogen ze naar binnen.

Zo, tijd voor een bakje koffie en even zitten. Ik pak de krant er even bij om te lezen. Ik kijk op en zie dat 1 van de kleintjes het schone kleed een heerlijk plekje vond om te poepen. Ik ruim het op en leg en een schoon kleed in en neem een slok koffie. Hierna vul ik de wasmachine met kleden en zet hem aan.
Ik kijk rond en zie dat de stoffen mand begin verschijnselen toont van aangevretenheid en ruim de sneeuwvlok grootte snippers schuim op van de mand. Die mand gaat bij de vuilnis.
Hierna drink ik de laatste 2 koud geworden slokken koffie, vervolgens vouw ik de krant maar weer op en leg hem op tafel, voor een volgende poging de krant te lezen, het voordeel is dat je er op deze manier wel lang iets aan het nieuws hebt en dat ik het mondjesmaat gedoseerd krijg. Net als met de koffie.
De honden kijken me nu verwachtingsvol aan, want na vrouwtje haar koffie begint het echte racewerk. Met zijn allen naar de wei, ff lekker uitwaaien, achter ballen en elkaar aanrennen.

Ik trek mijn jas aan en doe een muts op, want voorlopig ben ik nog even bezig:-))))


Site Meter